یک زمستان آدم را گرم نگه می دارد.
یک حرف؛
یک عمر آدم را سرد می کند.
و بعضی اوقات یک حرف؛
آدم را یک عمر می سوزاند.
حرف ها چه کارها که نمی کنند.
مواظب حرف زدنمون باشیم.
درد من تنهایی نیست؛
بلکه مرگ ملتی است که ...
گدائی را قناعت، بی عرضگی را صبر و با تبسمی بر لب
این حماقت را حکمت خداوند می نامند.
چای می نوشیدم ...
یکباره دلتنگش شدم،
بغض کردم و اشک در چشمانم حلقه زد ...
همه با تعجب نگاهم کردند،
لبخند تلخی زدم و گفتم:
چقدر داغ بود ...
حال دنیا را پرسیدم من از فرزانه ای
گفت: یا باد است یا خواب است یا افسانه ای
گفتمش احوال عمرم را بگو تا عمر چیست؟
گفت: یا برق است یا شمع است یا پروانه ای
گفتمش آنان که می بینی برآن دل بسته اند
گفت: یا کوراند یا مست اند یا دیوانه ای
..... نگو طفلی، دل سپرده
